14 صیغه ی فعل ماضی
|
صیغه |
ریشه |
علامت فعل |
فعل |
ضمیر |
ترجمه |
|
مفرد مذکر غایب |
ذَهَبَ |
ندارد |
ذَهَبَ |
هو |
او رفت (یک مرد) |
|
مثنای مذکر غایب |
ذَهَبَ |
ا |
ذَهَبا |
هما |
آن دو رفتند (مرد) |
|
جمع مذکر غایب |
ذَهَبَ |
و |
ذَهَبوا |
هم |
آنها رفتند (جمع مردان) |
|
مفرد مونث غایب |
ذَهَبَ |
ت |
ذَهَبَت |
هی |
او رفت ( یک زن ) |
|
مثنی مونث غایب |
ذَهَبَ |
تا |
ذَهَبَتا |
هما |
آن دو رفتند ( زن) |
|
جمع مونث غایب |
ذَهَبَ |
نَ |
ذَهَبنَ |
هنَّ |
آنها رفتند (جمع زنان ) |
|
مفرد مذکر مخاطب |
ذَهَبَ |
تَ |
ذَهَبتَ |
أنتَ |
تو رفتی ( یک مرد) |
|
مثنی مذکر مخاطب |
ذَهَبَ |
تُما |
ذَهَبتُما |
أنتما |
شما رفتید ( دو مرد) |
|
جمع مذکر مخاطب |
ذَهَبَ |
تُم |
ذَهَبتُم |
أنتم |
شما رفتید (جمع مردان) |
|
مفرد مونث مخاطب |
ذَهَبَ |
تِ |
ذَهَبتِ |
أنتِ |
تو رفتی ( یک زن) |
|
مثنای مونث مخاطب |
ذَهَبَ |
تُما |
ذَهَبتُما |
أنتما |
شما رفتید ( دو زن ) |
|
جمع مونث مخاطب |
ذَهَبَ |
تُنَّ |
ذَهَبتُنَّ |
أنتنَّ |
شما رفتید ( جمع زنان ) |
|
متکلم وحده |
ذَهَبَ |
تُ |
ذَهَبتُ |
أنا |
من رفتم |
|
متکلم مع الغیر |
ذَهَبَ |
نا |
ذَهَبنا |
نَحنُ |
ما رفتیم |
